افزایش ۵۲ درصدی زنده‌مانی نهال‌های فندق با بهره‌گیری از قارچ‌های میکوریزی

 به گزارش روابط عمومی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل، کمال شهبازی در تشریح دستاوردهای بخش تحقیقات جنگل‌ها و مراتع مرکز اظهار داشت: باتوجه‌به تغییرات اقلیمی و افزایش تنش‌های محیطی، استفاده از فناوری‌های نوین در نهال‌کاری برای احیاء و توسعه جنگل‌های مخروبه اجتناب‌ناپذیر است. یکی از این فناوری‌ها برای مقابله با تنش‌های خشکی در سال‌های نخست رویش، استفاده از قارچ‌های مفید خاک‌زی (میکوریزی) است.

 رئیس مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل افزود: نتایج این پروژه تحقیقاتی که در منطقه فندقلو اجرا شده است، نشان می‌دهد قارچ‌های میکوریزی با هم‌زیستی با ریشهٔ گیاه، ضمن افزایش سرعت فتوسنتز و کاهش تعرق، بازده آب مصرفی را در نهال‌های فندق به شکل معناداری افزایش می‌دهند.

 شهبازی تصریح کرد: بر اساس داده‌های استخراج شده، به‌کارگیری این فناوری منجر به افزایش ۵۲ درصدی درصد استقرار و زنده‌مانی و همچنین بهبود ۶۵ درصدی رشد رویشی نهال‌های فندق در مقایسه با نهال‌های شاهد شده است.
 
 ضرورت حفاظت از ذخیره‌گاه ژنتیکی فندقلو با رویکرد دانش‌بنیان

رئیس مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل با تأکید بر اهمیت استراتژیک رویشگاه فندقلو، گفت: این منطقه با داشتن ۹۰۰ هکتار توده خالص فندق، از شاخص‌ترین ذخیره‌گاه‌های ژنتیکی کشور محسوب می‌شود که به دلایل متعددی از جمله تغییر کاربری، آتش‌سوزی، خشکسالی‌های متوالی و برداشت‌های بی‌رویه، با تهدیدات جدی زیستی مواجه است.

 وی خاطرنشان کرد: این پروژه موفق نشان داد که با تغییر رویکردهای سنتی به سمت استفاده از فناوری‌های نوین زیستی، می‌توان ضریب موفقیت پروژه‌های منابع طبیعی را در سال‌های نخست که گیاه بیشترین حساسیت را به عوامل محیطی دارد، به شکل قابل‌توجهی افزایش داد و پایداری جنگل‌های استان را تضمین کرد.